พิมพ์ผกา เปิดเผยแผลในใจกับความรู้สึกที่จำเป็นต้องพาลูกหนีงานวันแม่

พิมพ์ผกา เปิดเผยแผลในใจกับความรู้สึกที่จำเป็นต้องพาลูกหนีงานวันแม่

จากกระแสที่ต้องการให้สถานที่เรียนยกเลิกกิจกรรมพาบิดามารดาไปให้ลูกกราบในวันบิดารวมทั้งวันแม่ เหตุด้วยเหตุว่าบางครอบครัวมิได้มีคนไหนอยู่พร้อมหน้า เด็กบางบุคคลอาจมีความรู้สึกสะเทือนใจกับกิจกรรมดังที่กล่าวมาข้างต้น รวมทั้งหนึ่งในกระแสที่เรียกร้องให้ยกเลิกมี หมู-พิมพ์บุปชาติ เสียงสมบุญ แม่ของดารานำชายสุดหล่อ นาย-ณงาม เสียงสมบุญ คุณเป็นแม่เลี้ยงโดดเดี่ยวที่เก่งมากมายๆ

ปัจจุบัน แม่หมู ได้กล่าวถึงรายละเอียดที่จำต้องพาลูกชายโดดงานวันแม่ โดดงานวันบิดาที่สถานศึกษาจัดงานกิจกรรม กับเล่าถึงสมัยก่อนของตนในวัยเด็กที่จำเป็นต้องนั่งอยู่ปลายแถวซุกหน้ากอดเสาร้องไห้ เพราะเหตุว่าไม่มีผู้ใดมาร่วมงานวันแม่ โดย แม่หมู ตบท้ายไว้ว่ามันเป็นความรู้สึกที่ปวดมากมาย ถ้าหากใครกันแน่ไม่พบกับตัวคงจะสัมผัสความรู้สึกเจ็บปวดรวดร้าวหัวใจมิได้

ซึ่งเรื่องราวดังกล่าวข้างต้น แม่หมู ได้ถ่ายทอดไว้ผ่าน เฟซบุ๊ค หมู พิมพ์บุปผา เสียงสมบุญ โดยเริ่มไว้ว่าไม่เข้าทำงานวันแม่

“สวัสดีวันแม่ ที่กำลังจะออกเดินทางมาถึง : วันที่เด็กๆจะได้แสดงความรู้คุณถัดมารดา ต่อหน้าต่อตาครู และก็เพื่อนฝูงๆ แต่ว่า!!! ทราบมั๊ย!!! พอลูกดิฉันเข้าอนุบาล 3 ถึงวันแม่, วันบิดาทีไร แทนที่ฉันจะไปนั่งร่วมพิธีการที่สถานศึกษา ให้ลูกได้กราบแสดงความกตัญญูกตเวที ฉันชอบเชิญชวนลูกโดดเรียนจ้ะ ใช่จ้ะคุณฟังไม่ผิด โดดเรียน พาเขาไปนั่งรถไฟท่องเที่ยว ดูหนังบ้าง เดินห้างบ้าง แฮบปี้มากมายจ้ะ”

“ถ้าเกิดปรารถนาแสดงความรักความรู้คุณก็มากมายราบแม่ที่บ้าน 2 คนก็เพียงพอ”

“ย้อนกลับไปเมื่อ 20 ปีกลาย เหตุเป็นผลมาจากงานวันบิดา ก็ลูกฉันไม่มีบิดานี่ค่ะ บาคาร่า แม่คนนี้แหละ เป็นไปได้อีกทั้งบิดาแล้วก็แม่ ก็จะต้องไปนั่งในพิธีการแทนบิดา หันซ้าย หันขวา มีแม้กระนั้นป๋าท่านอื่นๆมานั่ง”

“ฉันเป็นหญิงเพียงผู้เดียว ในช่วงเวลานั้นพวกเราว่าพวกเราก็สตรองพอแล้วนะ พบเพลงบิ้วอารมณ์ซึ้งๆตอนลูกมากมายราบนี่! ไม่ว่าจะวันบิดา, วันแม่ พวกเราก็น้ำตาแตกทุกคราว ใช่จ้ะฉันซึ้ง แม้กระนั้นเพียงพอแหงนหน้ามองป๊ะป๋าท่านอื่น เพศชายเขาไม่ร้องกันนี่นะ 555….มีดิฉันผู้เป็นหญิง หนองน้ำตาแตกอยู่คนเดียว ร้องไห้เดินลงเวที อาจารย์รวมทั้งแม่ๆเดินตรงดิ่งมาปลอบประโลมพวกเราอย่างสุภาพว่า “ช่างเถอะนะ ลูกไม่มีพ่อช่างเถอะ!!!”

“เอ่อ…ใช่จ้ะ ฉันช่างเถอะจ้ะ ที่ร้องไห้นี่ เพราะซึ้งจ้ะ ซึ้งที่ลูกรู้จักกราบได้น่ารักน่าชัง ประกอบกับเพลงโศกที่สถานศึกษาเปิดบิ๊ววอารมณ์!!! ใช่จ้ะ ต่อจากนั้นฉันพาลูกโดดเรียนทุกเทศกาลวันบิดา, วันแม่จ้ะ 555 พากันไปจู๋จี๊สังสรรค์เทศกาลอัน ศักดิ์สิทธิ์แสดงความรักกันเพียงแค่สองคนแม่ลูก”

“สำหรับคนใดกันที่กำลังเรียกร้องให้สถานที่เรียนเลิกจัดงานกิจกรรมนี้ อย่าคอยจ้ะ!!! อย่ารอคอย ให้สถานศึกษาลงความเห็นยกเลิกงานนี้ เพราะว่ามันจะช้า ที่จะทำให้กำพร้า มีรอยแผลในใจ”

“พาเด็กในสังกัดของคุณ กระโดดเหอะจ้ะ พาออกไปท่องเที่ยว สร้างความรักความสบายให้เขา สละเวลาเพียงแต่ 24 ชั่วโมง คิดแผนล่วงหน้าไว้เลย ไม่ว่าคุณจะเป็น พี่ ป้า น้า อา ปูคุณย่าตายาย ของเด็กผู้ใดผู้หนึ่ง ที่ขาดบิดาหรือแม่ ช่วยสละเวลาอันมีค่าของท่าน พาเขาออกไป อย่าได้ให้มองเห็น ภาพบาดตาบาดใจ เนื่องจากมันจะแปลงเป็นแผลในใจ

“ที่กล้าบอกกล้าทำทั้งนี้ก็เพราะ กาลครั้งหนึ่ง ฉัน เด็กหญิง พิมพ์บุปผา ในวัยเด็กก็เคยนั่งแอบอยู่ปลายแถวซุกหน้ากอดเสาร้องให้ เพราะเหตุว่าไม่มีผู้ใดมาร่วม ในพิธีการวันแม่อันศักดิ์สิทธิ์ มันเจ็บอย่างร้ายแรง คนไหนไม่เคยพบกับตัว ไม่เคยทราบหรอก!”

จากเรื่องราวของ แม่หมู คนจำนวนไม่น้อยเข้ามาให้ความคิดเห็นกันอย่างล้นหลามโดยส่วนมากเห็นด้วยทั้งปวง รวมทั้ง บุบ ปนัดดา ที่เข้ามาแสดงมาบอกด้วยเหมือนกันว่าไม่เคยไปงานวันแม่ให้ลูก เนื่องจากเห็นใจเด็กบุคคลอื่น

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *